حیوانات خانگی با حضور سرشار از احساسشان می‌توانند ابزار مؤثری برای بهتر کردن سلامت روانی شما باشند.

بیش‌تر مقالات موجود درباره‌ی چگونگی افزایش سلامت روانی انسان‌ها توسط حیوانات خانگی، پایه‌ای علمی دارند. در این مقالات شواهد تجربی درباره‌ی اینکه سگ‌ها و گربه‌ها می‌توانند باعث بهتر شدن خلق و خوی افراد شوند، احتمال ابتلا به بیماری‌های مرتبط با کلسترول مانند پوکی استخوان، آسم و فشار خون و نیز سکته‌ی مغزی را کاهش دهند و به بیماران کمک کنند بر عارضه‌هایی مانند بیش‌فعالی و اوتیسم فائق بیایند، ارائه شده است.

این اطلاعات اما یک حلقه‌ی مفقوده دارد: حیوانات از چه طریق این کارها را انجام دهند. پاسخ این سؤال ارتباط زیادی با زیست‌شناسی ندارد و بیش‌تر به شخصیت و رفتار حیوان و نیز اراده و خواست ما برای تعامل با آنان مرتبط است.

تصور کنید یک حیوان در حال راه رفتن در اتاق شماست و شما از بودن آن حیوان در اتاقتان خبر ندارید. آیا وقتی حیوان را ببینید، فشار خون شما که بالا رفته است، کاهش پیدا می‌کند؟ آیا بلافاصله احساس آرامش بیش‌تری می‌کنید؟ واقعیت اینست که ما متوجه تأثیر مثبت آن‌ها روی خودمان می‌شویم. به علاوه، ما آن ها را لمس می‌کنیم، با آن‌ها حرف می‌زنیم، آن‌ها را در آغوش می‌گیریم و تماشایشان می‌کنیم. این تعامل عاطفی انسان/حیوان است که برای سلامتی مفیداست و به ده صورت زیر اتفاق می‌افتد.

1. طنز: حیوانات حتی اگر تلاشی هم برای گرفتن پاسخ از ما نداشته باشند، باز هم ما را می‌خندانند؛ خندیدن باعث کاهش هورمون استرس می‌شود، سلول‌های ایمنی ما و نیز آنتی‌بادی‌هایی که با عفونت می‌جنگند را کاهش می‌دهد و باعث آزادسازی آندورفین می‌شود که حس طبیعی حال خوب را در ما ایجاد می‌کند.

2. راحتی: تماس بینی خیس آن‌ها و یا لمس بدن پشمالوی ما باعث کاهش هورمون استرس و ترشح هورمون بهتر‌کننده‌ی خلق و خو یعنی اکسی‌توسین می‌شود که میزان کورتیزول را کاهش و به ما حس امنیت می‌دهد.

3. بازی کردن: هر چه با حیوانان بیش‌تر بازی کنیم، منفعت بیش‌تری به خودمان می‌رسانیم؛ بازی کردن با آن‌ها باعث ترشح هورمون آندورفین می‌شود که علاوه بر بهبود عملکرد مغز، استرس و افسردگی را کاهش می‌دهد، قدرت تصور و تخیل و نیز مهارت‌های حل مسأله را افزایش می‌دهد و باعث بهتر شدن توانایی ما برای برقراری ارتباط با سایرین می‌شود.

4. آرامش: حیوان به شما احساس آزامش می‌دهد و کنار او می‌توانید حس خوبی داشته باشید. حضور حیوان می‌تواند ضربان قلب و سرعت متابولیسم و تعریق، فشار خون، تنش عضلانی و مصرف اکسیژن شما را کاهش دهد.
5. ارتباط: شما با همکارانتان ارتباط دارید. با حیوانات نیز می‌توانید ارتباط برقرار کنید. پژوهش‌ها نشان داده‌اند ارتباط با حیوانات میزان خوشحالی و سلامتی را افزایش می‌دهد، عمر را طولانی می‌کند و حتی باعث بشردوستی و نوع‌دوستی می‌شود.

6. امید: بزرگ‌ترین نشانه‌ی انعطاف‌پذیری خوش‌بینی است. تعامل با یک حیوان خانگی ‌می‌تواند چنان حس خوبی به شما بدهد که احساس کنید بهتر می‌توانید زندگی خود را مدیریت کنید. این امر امید را در شما افزایش می‌دهد و ناامیدی، احساس فقدان، بیماری و مشکلات روانی را از شما دور می‌سازد.

7. کنجکاوی: در کنجکاوی‌های طبیعی حیوانتان با او مشارکت کنید. پژوهش‌ها نشان داده‌اند حسی که این مشارکت به شما می‌دهد قدرت یادگیری و نیز تشخیص اطلاعات مرتبط از غیر مرتبط را در شما بیش‌تر میکند و نیز حافظه‌ی شما را تقویت می‌نماید.

8. ماجراجویی: حیوانات خانگی کشف کردن و یافتن را دوست دارند. وقتی آن‌ها را در حال ماجراجویی تماشا می‌کنید و یا زمانی که خودتان هم به همراه آن‌ها ماجراجویی می‌کنید، باعث می‌شود ذهن شما را برای روبه‌رو شدن با ناشناخته‌ها آماده می‌سازد و عصب‌زایی را تقویت می‌نماید که می‌تواند روحیه‌ی کشف چیزهای جدید را در شما ایجاد کند. این روحیه به همراه سایر ویژگی‌ها به خوشحال بودن، موفق بودن و راضی بودن منجر می‌شود.

9. خوابیدن: انسان‌های غارنشین برای گرفتن گرما و داشتن احساس امنیت کنار یک‌دیگر می‌خوابیدند. حتی امروز در دنیای جدید نیز، خوابیدن کنار یک حیوان می‌تواند باعث شود بهتر بخوابید و حس عشق، علاقه و امنیت را در شما ایجاد می‌نماید.

10. عشق: عشق بی‌قیدوشرطی که حیوانات به انسان‌ها می‌دهند یک دارو است که می‌تواند تعداد دفعات رفتن پیش پزشک، ابتلا به افسردگی، سوءمصرف موادمخدر، استرس و اضطراب را کاهش دهد، سیستم ایمنی بدن را قوی‌تر نماید و روند درمان را تسریع کند. عشق حیوانات آن بخشی از مغز را که کنترل‌کننده‌ی درد است، فعال‌تر می‌نماید که در نهایت می‌تواند به زندگی طولانی تر و سالم‌تری منجر شود.

با نگهداری از حیوانات می‌توانیم همه‌ی ده مورد بالا را تجربه کنیم و هم‌چنین نفس خود را با آگاهی از نیازهای بقیه ارتقا بدهیم. به این طریق می‌توانیم دلسوز‌تر و شفیق‌تر باشیم؛ دلسوزی مراکز لذت در مغز را فعال می‌کند، مهربانی را گسترش می‌دهد، نوعی حس «بالا رفتن» به ما می‌دهد و در کل سلامتی و طول عمر ما را بیش‌تر می‌کند.

یافتن آرامش درونی، انعطاف‌پذیری، داشتن شقفت نسبت به خود و نیز پذیرش خویشتن چالش‌های بزرگی هستند؛ ما بیش‌تر اوقات با خودمان نامهربان هستیم و از خودمان بیش‌از آن‌چه لازم است، انتقاد می‌کنیم. شاید مهم‌ترین فایده‌ی تعامل با یک حیوان خانگی کم‌تر علمی و بیش‌تر تجربی باشد: حیوانات درِ دنیای عشق، دنیای بدون قضاوت، شادمانی و در لحظه احساس خوب داشتن را به روی ما باز می‌کنند؛ یعنی همان چیزهایی که ما خودمان برای خودمان آن‌ها را نمی‌پذیریم.

حیوانات با حضور احساسی خود مکانیسم‌های قوی کاهش استرس هستند و به ما یادآوری می‌کنند که دنیا به اندازه‌ای که ما انسا‌ن‌ها تصور می‌کنیم، جدی یا پیچیده نیست. آن‌چه که اهمیت دارد، بینی خیس آن‌ها، مالیدن شکمشان و بازی کردن است؛ همان چیزهایی که شادی بخش و انرژی بخش هستند و می‌توانند قلب، ذهن، جسم و روح جانوران و انسان‌ها را عمیقاً درمان کنند.