Darkest hour 1000x500

معرفی

نام فیلم: Darkest Hour  (تاریک ترین لحظات)
رتبه: 7.4
کارگردان: جو رایت
تهیه کنندگان: تیم بوان، لیزا بروس، اریک فلنر، آنتونی مک‌کارتن، داگلاس اوربانسکی
نویسنده: آنتونی مک کارتن
ژانر: درام، تاریخی، بیوگرافی
تاریخ انتشار: نوامبر 2017 در آریکا
مدت زمان: 125 دقیقه
زبان: انگلیسی

بازیگران

  •  گری اولدمن
  • بن مندلسون
  • کریستین اسکات توماس
  • لیلی جیمز
  • استیون دیلین

خلاصه فیلم

فیلم به زندگی وینستون چرچیل، یکی از مشهورترین سیاستمداران قرن بیستم می پردازد که در جنگ جهانی دوم درست زمانی که جای وزیر دفاع قبلی انگلستان می نشیند، کشورش در وضعیت بسیار حساس و نگران کننده ای قرار دارد و می بایست مهم ترین تصمیمات حرفه ای خود را اتخاذ کند؛ یا باید با نازی ها صلح کند یا پا به عرصه نبرد با ایشان بگذارید. او سعی می کند با روش خودش انگلستان و سربازان بریتانیایی را نجات دهد. این فیلم نشان می دهد که در این دوران سخت و ویژه، در سالن های قدرت بریتانیا و در میان صاحبان قدرت چه اتفاقاتی افتاده است. 

تصاویری از فیلم Darkest Hour

900 1024x682

Capture 10

نقد فیلم darkest hour

نقد و بررسی فیلم تاریک ترین لحظات

darkest hour

 نقد و بررسی

فیلم تاریک ترین ساعت (Darkest Hour) به کارگردانی جو رایت یکی از فیلم های برنده اسکار امسال بود.  این درام جنگی در زمینه بهترین گریم و بهترین بازیگر نقش اول مرد (برای گری اولدمن) اسکار را از آن خود کرد و در برخی رشته های دیگر از جمله بهترین فیلم و بهترین فیلمبرداری نیز نامزد بود.

(از فیلم‌های قبلی جو رایت می‌توان به «غرور و تعصب» و «آناکارنینا» اشاره کرد.)

فیلم، داستان نخست وزیری چرچیل، یکی از موثرترین شخصیت های نیمه نخست قرن بیستم، در دوران جنگ جهانی دوم است. همچنین در قسمت‌هایی از فیلم به حادثه تخلیه سربازان بریتانیایی از دانکرک (دانکرک منطقه‌ای ساحلی در فرانسه است. فیلم جدید کریستوفرنولان هم که دانکرک نام دارد در این ناحیه اتفاق می‌افتد.) پرداخته می شود. اگرچه در این فیلم صحنه ای از جنگ نشان داده نمی شود اما وجود موضوع «جنگ» در خلالِ داستان کاملا قابل احساس است. 

فیلم‌برداری در Darkest Hour قطعا یکی از نقاط قوت فیلم است و در بیشتر صحنه‌های فیلم با حرکاتی پیچیده مخاطب را شگفت زده می‌کند. فیلم با یک سکانس فوق العاده (بخصوص از لحاظ فیلمبرداری) آغاز می‌شود. جایی که دوربین در مجلس انگلیس بصورت خیره کننده ای از بالا به پایین حرکت می‌کند، تغییر زاویه می‌دهد و التهاب اولیه داستان فیلم را به خوبی به بیننده منتقل میکند.

بیشتر صحنه های فیلم دارای نور اندک و تیره هستند. شاید دلیل این موضوع این باشد که «تاریک ترین لحظات» همانطور که از نامش پیداست در مورد مقطعی از زمان است که به دلیل احتمال شکست ارتش انگلیس در مقابل ارتش آلمان، امیدها کمرنگ بوده اند. در واقع این مقطع زمانی، از جمله تاریک ترین دوران در تاریخ انگلیس بوده است. 

فیلم پرشده از صحنه هایی است که در محل هایی کم نور و تقریبا تاریک، پرتوهای نور از پنجره‌ها به روی شخصیت های داستان می تابند و صحنه را روشن می‌کنند. این شخصیت ها همان هایی هستند که در انتها تصمیم بزرگ نهایی را اتخاذ می کنند. 

مخاطب در سکانس هایی بخوبی درک می کند که اوضاع جنگ چقدر برای افراد عادی متفاوت است؛ در صحنه‌ای چرچیل در هواپیما از بالا به پایین و به مناظر جنگ نگاه می‌کند و در مقابل کودکی نشان داده می‌شود که در میان جنگ به بالا و به هواپیمای چرچیل نگاه می‌کند.

یکی دیگر از نکات قوت فیلم، معرفی شخصیت چرچیل در ابتدای فیلم است. فیلم زاویه دید سوم شخص دارد و همین باعث شده است تا مخاطب ابتدا شناخت شخصیت اول فیلم را از زبان دیگر کاراکترها به دست بیاورد و سپس در یک پلان زیبا و در اتاقی تاریک ناگهان در نور او را ببیند. با این نوع معرفی، کارگردان به مخاطب اعلام می کند که شخصیت اصلی فیلم چرچیل است. (یک نمونه خوب دیگر در معرفی شخصیت را می‌توان در فیلم فهرست شیندلر به کارگردانی استیون اسپیلبرگ دید.). کارگردان قهرمان پروری نمی کند و شخصیت چرچیل را با تمام نقاط مثبت و منفی اش در معرض نمایش می گذارد.

فضاسازی فیلم بسیار خوب انجام شده است و به خوبی یأس و ناامیدی را در صحنه‌هایی از فیلم نشان می‌دهد. همچنین حس و حال آن مقطع تاریخی را کاملا به مخاطب منتقل می‌کند.

گریم‌های فیلم یک نقطه برجستگی برای این فیلم محسوب می شوند. قطعا یکی از بهترین گریم های سال را «تاریک ترین لحظات» به خود اختصاص داده است و برای تایید این گفته کافیست تنها به گریم «گری اولدمن» در نقش چرچیل دقت کنید.

بازی خیره کننده و نفسگیر «گری اولدمن» در نقش چرچیل واقعا قابل ستایش است. برای این نقش نه تنها چهره اولدمن با گریم سنگینی تغییر کرده بلکه بازیگر لحن صحبت کردنش  را هم برای نزدیک شدن به شخصیت چرچیل به خوبی تغییر داده است. بسیاری از منتقدان، درخشان ترین بازی اولدمن را همین نقش چرچیل در «تاریک ترین لحظات» دانسته اند. وی اگرچه اساسا لاغر اندام است اما نقش شخصیتی فربه و چاق را به خوبی هرچه تمام تر ایفا می کند. می‌توان بازی او را از لحاظ قدرت اجرای یک نقش تاریخی با بازی «دنیل دی لوئیس» در نقش لینکلن (در فیلم لینکلن ساخته استیون اسپیلبرگ) مقایسه کرد. جالب است بدانید که هر دو هنرپیشه برای بازی در این نقش های تاریخی، اسکار دریافت کرده اند. 

شاید بارزترین موضوع ناخوشایند فیلم، لحظه‌هایی باشد که روزشمار تقویم بر روی صفحه نقش می‌بندد و ما را از تاریخ باخبر می‌کند. بنظر می رسد کارگردان و نویسنده می‌توانستند به شکل هوشمندانه‌تری تاریخ را به اطلاع مخاطب برسانند. ( مثلا هر روز فردی تقویمی را ورق بزند و ما به واسطه این کار از تاریخ آن روز با خبر شویم.)

در پایان باید بیان کرد که فیلم تاریک ترین ساعت فیلم ارزشمندی است که مخاطب را مشتاقانه تا پایان فیلم حفظ می کند. 

 

منتقد: فرزاد برخورداری