شعر کورمانجی

ئیواره یه وا... (شعر کُردی)

ئيواره يه وا هه لگره سا گوزه يي تازه
ريي كاني قوبان مونتظيري جلوه نازه

به رده ر گه كه تان قيبله ي روي ئه هلي نيازه
ئيواره يه وا هه لگره سا گوزه ای تازه

چه ن جوانه به رو مغريب ئه چي زه رده ئه دا ليت
پرشنگي خشل ئه بلق ئه كا دوري به ري ريت

روژي ده مي كه ل حاضره بو بو پيشكه شي به ر پيت
ئيواره يه وا هه لگره سا كوزه اي تازه

ئيواره يه وا ده ر كه وه سا جوانه كچي دي
ئه ي وردي قصه و به سته ي گشت كور گه لي سه ر ري

سوتاوي جوانيتن هه مو كي كوري كي بي
ئيواره يه وا هه لگره سا گوزه اي تازه

وه ك سويسكه برو ئاسكه نيگاي چاوي ره ش و مست
پر ئيشوه بچرخينه ئيتر هيچ مه به ده ربست

چه ن مال ئه رمي چه ن شل ئه بي هيزي دل و ده ست
ئيواره يه وا هه لگره سا گوزه ي تازه

وه ختي كه ئه چي چه شني نه سيم له نجه به رو مال
ئه گريجه ي ته ر پخشه له سه ر كولم و خه ت وخال

شه ريانه شه مال پنجه له سه ر ره نگي گه ش و ئال
ئيواره يه وا هه لگره سا كوزه ي تازه

 

ترجمه فارسی

هنگام عصره كوزه ی ابتو بردار
راه چشمه "قوبان"منتظر ناز راه رفتن توه

جلو در خونه تون قبله دلهای پر نیازه
عصر شده كوزه ابت رو بردار

چقدر زیباست هنگام عصر كه نور افتاب بهت خورده
و تلا لو رنگارنگ پولك های روی پیرهنت

افتاب هم واسه قربونی شدن جلو پات حاضر شده
عصره كوزه ی ابتو بردار

عصر شده بیا بیرون ای دختر زیبای ده
ای ورد حرفها و شعر های همه پسرای سر راه

همه در حسرت زیبایی تو ان
عصر شده كوزه ابت رو بردار

مثل كبك خرامان راه برو و اون چشمای سیاه مثل اهوتو
بچرخون و اصلا فكر نكن كه

چند تا خونه دل وخراب میكنی یا چند قلب و دل از تپش می ایسته
عصر شده كوزه ابتو بردار

وقتی كه مانند نسیم با ناز وادا برمی گردی خونه
موهای خیست روی گونه ها و صورتت پخش میشه

باد شمال با دستاش رو رو سرخی گونه هات رو نوازش میكنه
عصر شده كوزه ابت رو بردار.

ارسال دیدگاه

تصویر امنیتی تصویر امنیتی جدید