گسل هایوارد در کالیفرنیای شمالی را خطرناک‌ترین گسل امریکا می‌دانند. یک بررسی زمین‌شناختی در ایالات‌متحده نشان داده است، زمین‌لرزه در این گسل که در یک منطقه‌ی مسکونی قرار دارد، می‌تواند خرابی‌های بسیار به باربیاورد. به گفته‌ی زمین‌شناسان، در این منطقه، هر 160 سال یک زمین‌لرزه رخ می‌دهد و آخرین زلزله‌ی بزرگ این گسل، 150 سال پیش یعنی در سال 1868 رخ داده است.

دقت پیش‌بینی زمان رخ دادن زلزله توسط محققان چقدر است؟

پاسخ این سؤال از آن‌چه بسیاری فکر می‌کنند، دشوار‌تر است. چنین تصور می‌شود که می‌توان با درنظر گرفتن الگوی قابل پیش‌بینی آزادسازی انرژی توسط گسل‌ها، زمان وقوع زمین لرزه‌ را پیش‌بینی کرد. ولی واقعیت اینست که هرچه دانشمندان بیش‌تر گسل‌ها را بررسی می‌کنند، خلاف واقع بودن این تصور مشخص‌تر می‌شود. در حال حاضر، بیش‌تر کارشناسان ‌می‌گویند نمی‌توان حدس زد که زلزله‌ی بزرگ بعدی کجا رخ می‌دهد.

ویلیام السورت، زمین‌شناس متخصص در امر زلزله در دانشگاه استنفورد که چندین دهه در زمینه‌ی الگوهای گسلی با هدف پیش‌بینی زلزله کار کرده است، در این‌باره می‌گوید: «در برخی از مناطق، زمین رفتار منظمی دارد ولی در برخی نقاط، رفتار زمین کاملاً غیرقابل پیش‌بینی است. »

گسل سن آندرس در کالیفرنیا را که 1200 کیلومتر طول دارد، در نظر بگیرید. یکی از بخش‌های این گسل که دارای رفتار قابل پیش‌بینی است، در شهر پارکفیلد در مرکز کالیفرنیا قرار دارد. در بیست سال گذشته، بیش‌ترین میزان پیش‌بینی زمین‌لرزه در این شهر صورت گرفته است. در سال 1985، کارشناسان با مراجعه به زلزله‌های بزرگ رخ داده در این منطقه، 1857، 1881، 1901، 1922، 1934 و 1966، پیش‌بینی کردند زلزله‌ی دیگری قبل از سال 1993 رخ دهد و همانند زلزله‌های قبلی، فشار ناشی از آن باعث خمش زمین می‌شود.

دانشمندان برای رصد کردن زلزله، عازم پارکفیلد شدند ولی در سال 1993، هیچ زمین‌لرزه‌ای رخ نداد. یازده سال بعد یعنی در سال 2004، یک زلزله‌ی شش ریشتری به صورت پیش‌بینی نشده، پارکفیلد را لرزاند. منتقدان می‌گویند این زلزله نشان داد که اساساً زلزله‌ها غیرقابل‌پیش‌بینی هستند. اما برخی از دانشمندان مانند السورت، پیش‌بینی زمین‌لرزه‌ را امری امکان‌پذیر می‌دانند. به گفته‌‌ی وی، زلزله‌شناسان باید به جای یک مقیاس 5 ساله، یک مقیاس 50‌ساله را در نظر بگیرند و توجهی به الگوی زلزله‌های قبلی نداشته باشند.

هنوز مشخص نیست که کدام گسل به صورت منظم فعالیت می‌کند یا برای مدت زمان طولانی غیرفعال باقی می‌ماند. بسیاری از محققان در مکزیک بر این باور هستند که گوئرروگپ، خط گسلی در امتداد ساحل جنوب غربی مکزیک، مدت زمان کوتاهی است که فعال نشده و احتمال فعال شدن آن زیاد است که در این صورت می‌تواند ساحل مکزیک و شهر مکزیکوسیتی را ویران کند. از سوی دیگر، گسل ها ممکن است به طرق آرام‌تری انرژی خود را آزاد کنند؛ برای مثال، زلزله‌های خفیف که در آن‌ها صفحات تکتونیک حرکت آرامی دارند و به ندرت در سطح زمین ایجاد موج می‌کنند.

این نکته برای ساحل شمال غربی امریکا در اقیانوس آرام که زلزله‌ی 9 ریشتری در آن رخ داده است نیز صدق می‌کند؛ زیرا 300 سال است که در این منطقه، زلزله‌ای رخ نداده است.

دانشمندان هنوز بر سر این‌که زلزله‌ها قابل پیش‌بینی هستند یا نه، به توافق نرسیده‌اند. ولی روی یک مورد اتفاق نظر وجود دارد و آن اینست که ما در آینده‌ی نزدیک قادر به پیش‌بینی دقیق زلزله نیستیم.

السورت در گفتگو با لایوساینس گفت: «پیش‌بینی زلزله در کوتاه مدت میسر نیست و در حال حاضر امکان آن وجود ندارد». ‌