Oganesson یا Og (به فارسی اوگانسون) سنگین‌ترین عنصری است که در جدول تناوبی وجود دارد. این عنصر در سال ۲۰۰۲ کشف شد اما در آن زمان دانشمندان نتوانستند به برخی خواص آن پی ببرند. در حال حاضر نوعی شبیه‌سازی کامپیوتری از این عنصر به برخی از ابهامات دانشمندان پاسخ داده و مشخص شده است این عنصر از آن چه که تصور می‌شد، بسیار خارق‌العاده‌تر است.

عنصر اوگانسون در سطح اتمی در مقایسه با عناصر سبک‌تر از خود رفتارهای بسیار متفاوتی دارد.این عنصر در گروه گازهای نجیب جدول تناوبی قرار دارد اما شبیه‌سازی‌هایی که توسط گروهی از دانشمندان از این عنصر ارائه شد، نشان می‌دهد که الکترون‌ها، پروتون‌ها و نوترون‌های اوگانسون از قوانین گازهای نجیب پیروی نمی‌کنند و این موضوع کمک می‌کند که دانشمندان به درک عمیق‌تری از این قسمت از جدول تناوبی برسند.

یکی از دانشمندان دانشگاه ایالتی میشیگان معتقد است عناصر فوق‌سنگین، محدودیت‌های حجم و بار هسته را نشان می‌دهند. ابهامات مربوط به سیستم‌های فوق سنگین، خط مقدم فیزیک هسته‌ای، فیزیک اتمی و شیمی محسوب می‌شوند.

بر اساس مدل اتمی بور، در گازهای نجیبِ سبک‌تر از اوگانسون، الکترون‌ها در مدارهای خاصی به دور هسته قرار دارند. برای تعیین محل قرارگیری این الکترون‌ها از برخی توابع خاص استفاده می‌شود اما در اتم‌های فوق‌سنگین مثل اوگانسون که نیروهای الکترواستاتیک بسیار قوی هستند، برای تعیین محل قرارگیری الکترون‌ها باید از قوانین نسبیت عام استفاده کرد.

با در نظر گرفتن این نکته و انجام برخی محاسبات، محققان دریافتند که محل قرارگیری الکترون‌ها در این عنصر نامشخص است. همچنین معلوم شد که این الکترون‌ها که محلشان نامعلوم است، نوعی حباب الکترونی در اطراف هسته تولید می‌کنند. بنابراین اوگانسون اساسا با سایر گازهای نجیب مانند زنون و نئون کاملا متفاوت است.

تفاوت اوگانسون با سایر گازهای نجیب

 

پیتر شوارتدفجر، یکی از محققان دانشگاه ماسی نیوزلند می‌گوید: در ابتدا تصورمان بر این بود که اوگانسون مشابه سایر عناصر هم گروه خود یعنی گازهای نجیب است. اما پس از انجام محاسبات دریافتیم که این عنصر در ساختار پوسته‌اش تفاوت‌های جدی دارد و خود دارای یک الگوی الکترونی منحصر بفرد است. 

ساختار حبابی الکترون‌های این عنصرِ فوق سنگین به این معناست که واکنش‌پذیری شیمیایی آن بسیار بسیار بالاتر از گازهای هم گروه خود است.

احتمال دیگری که درباره این عنصر وجود دارد آن است اگرچه در اغلب شرایط به صورت گاز است اما در دمای اتاق اتم‌های آن به یکدیگر می‌پیوندند و به حالت جامد در می‌آید.

توجه داشته باشید که تمام این تحقیقات بر روی الگوی شبیه‌سازی شده از این عنصر انجام شده است و موارد گفته شده، پیش‌بینی دانشمندان برای اوگانسون یا عنصر 118 جدول تناوبی است. زیرا ساختار اوگانسون به حدی پیچیده است که امکان تولید آن وجود ندارد و اگر هم ساخته شود ظرف مدت بسیار کوتاهی از بین می‌رود و زمانی برای بررسی خواص آن وجود ندارد.  

دانشمندان در تلاشند شرایطی فراهم کنند که اوگانسون پس از تولید، بیش از یک میلی ثانیه دوام بیاورد و باقی بماند.